Haber Üretim Sürecinde “Eşik Bekçiliği Modeli”

0 257

M. White tarafından geliştirilen bu model, medya süreci içinde neyin haber olup olmayacağına karar vermede Eşik Bekçilerinin öneminin çok büyük olduğunu belirtilmiştir (Yaylagül, 2018, s.83). Medya içinde yer alan eşik bekçileri genellikle ‘haber editörü’ olarak karşımıza çıkmaktadır. Haber editörleri hangi olay ya da haberin önemli olduğunu, hangi haberin önce sunulup, nasıl bir tarzda topluma servis edileceğini belirleyen kişiler olarak tanımlanır.

Eşik bekçilerinin ana görevi bağlı olduğu medya kuruluşunun yayın politikasına göre haberi şekillendirip süzgeçten geçirdikten sonra yayınlatmaktır (Güngör, 2018, s.380). Haberin önemi, “halkı bilgilendirmek” olması gerekirken eşik bekçilerinin uyguladığı süzgeç ile haber bir ideolojiye ve dâhil olduğunu siyasi çevrenin propaganda aracı haline gelmektedir.

Gazetecilerin en temel ilkeleri, tarafsızlık ve halkı doğru bir şekilde bilgilendirmedir. Ancak ne yazık ki medyanın tekelleşmesiyle, farklı sektörlerden kişilerin medya patronu olmasıyla birlikte artık önemli olan ana meselenin halkı bilgilendirmek olmadığı, halkı bilgilendirirken kendi ideolojik politikasıyla haberi aktarması çok sık rastlanan bir durum haline gelmiştir.

Artık kitle iletişim araçlarının her birinde ideolojik bir ayrım, ideolojik bir yayın politikası açık bir şekilde görülmektedir. Bireyler artık kendi siyasal düşüncesine yakın bulduğu kanal ya da gazetelerden haber ve olayları takip etmektedir. Haberin dili eşik bekçileri tarafından mensubu olduğu ideolojiye göre şekillenmekte ve topluma servis edilmektedir.

Toplum, sürekli olarak ideolojik bir propagandaya mazur kalmakta ve toplum bu şekilde daha da fazla kutuplaşmaktadır. Siyasetin gerildiği noktalarda, eşik bekçiler de(Haber editörleri) haberin dilini sertleştirmekte toplumu tabandan kutuplaştıran bir sürece doğru sürüklemektedir. Gazetecilik sorumluluğu yüksek bir meslektir. Politik ideolojiyle değil, ilkesel ve tarafsız bir haber kaynağı oluşturmak toplum için sağlıklı olan bir süreç olarak ifade edilebilir.

 

 

 

Kaynakça

Güngör, Nazife. (2018). İletişim Kuramlar ve Yaklaşımlar, Ankara: Siyasal Kitabevi.

Yaylagül, Levent. (2018). Kitle İletişim Kuramları, Ankara: Dipnot Yayınları.